همانطور که در شکل بالا نشان داده شده است ، یک ترمز درامر دارای نیروی رانش دارای یک جفت کفش ترمز با روکش (لنت های اصطکاک) است. روکش بصورت چسبان یا چسبیده به کفش ترمز است. کفش روی بازوی اصلی (داخلی) و بازوی جانبی (خارجی) ترمز قرار دارد. هر بازو با یک پایه لولایی در پایه نصب (به نام پایه) تعبیه شده است. این بازوها در بالا توسط یک میله کراوات ، که در بازوی اصلی قرار دارد و به قفل چرخان در بازوی جانبی ، توسط آجیل قفل شده اند ، به یکدیگر متصل می شوند. یک اهرم میل لنگ بر روی بازوی اصلی قرار دارد و انتهای دیگر توسط پین لولا به قسمت بالای راننده ثابت می شود. فنر ترمز روی اهرم میل لنگ ثابت شده است. با پیچ و قفل بر روی اهرم پیش فرض می شود. پیش تنشی در بهار ، گشتاور ترمز را تعیین می کند. پیشرانه توسط پین لولا روی پایه نصب می شود. در هنگام برقراری نیروگاه ، کفش ترمز بر روی درام ترمز نصب شده بر روی شافت موتور محرک فشار داده می شود و آن را تحت تأثیر نیروی ترمز ارائه شده توسط فنر ترمز نگه می دارد. در این شرایط ترمز اعمال می شود و درام نمی تواند بچرخد. هنگامی که نیروگاه تغذیه می شود ، پیستون آن به سمت بالا حرکت می کند و اهرم میل لنگ چرخان می بخشد که میله کراوات را فشار می دهد و فنر ترمز را فشرده می کند. به طور همزمان بازوی اصلی و بازوی جانبی را حرکت می دهد ، طبل ترمز را آزاد می کند.
