تعمیر
تعمیر رایج برای ترمزهای درام تعویض کفش های ترمز است. برخی از ترمزهای درام سوراخ بازرسی را در قسمت پشتی ایجاد می کنند که از طریق آن می توانید بررسی کنید که چه مقدار مواد روی کفش ترمز باقی مانده است. هنگامی که ماده اصطکاک تا جایی فرسوده شده است که پرچ تنها 0.8 میلی متر طول داشته باشد ، کفش ترمز باید تعویض شود. اگر ماده اصطکاک به صفحه پایین عقب چسبانده شده باشد (نه با پرچ) ، باید کف ترمز تعویض شود در صورتی که ماده اصطکاک باقیمانده فقط 1.6 میلی متر ضخامت داشته باشد.
همانند ترمزهای دیسکی ، گاهی اوقات خراش های عمیق در درام ترمز زده می شود. اگر از کفش ترمز فرسوده برای مدت طولانی استفاده شود ، پرچ هایی که مواد اصطکاک را به عقب ثابت می کنند ، طبل را از شیار خرد می کنند. درام های شدید خراشیده شده را گاهی می توان با سمباده گیری مجدد ترمیم کرد. ترمزهای دیسکی دارای ضخامت مجاز هستند ، در حالی که ترمزهای درام دارای قطر مجاز هستند. از آنجا که سطح تماس درون درام است ، قطر بزرگتر می شود وقتی مواد را از ترمز درام خارج کنید.
نگهداری
هنگامی که پد پوشیده می شود ، فضای بیشتری بین کفش ترمز و درام ایجاد می شود. هنگامی که ماشین هنگام چرخش عقب متوقف می شود ، کفش ترمز را هل می دهد تا آن را به درام نزدیک کند. هنگامی که شکاف به اندازه کافی بزرگ شود ، میله تنظیم به اندازه کافی تاب می خورد تا دنده تنظیم کننده توسط یک دندان جلو برود. تنظیم کننده مانند پیچ پیچیده شده است ، بنابراین می تواند هنگام چرخاندن و افزایش کمی شل شود تا شکاف آن پر شود. هر زمان که کفش ترمز کمی بپوشد ، تنظیم کننده کمی جلو می رود ، بنابراین کفش ترمز را همیشه نزدیک درام نگه می دارد. برخی از تنظیم کننده های خودرو هنگام استفاده از ترمز اضطراری فعال می شوند. اگر ترمز اضطراری برای مدت طولانی استفاده نشده باشد ، ممکن است تنظیم کننده دیگر نتواند تنظیم کند.
